SŁOWO DELEGATA KEP DS. DUSZPASTERSTWA NAUCZYCIELI NA DZIEŃ EDUKACJI NARODOWEJ – 14 PAŹDZIERNIKA 2026

Drodzy Nauczyciele i Wychowawcy,

Dzień Nauczyciela kieruje nasze serca i myśli ku wszystkim, którzy realizują jedną z najważniejszych misji jaką jest wychowanie. Z wdzięcznością, troską i najlepszymi życzeniami myślimy o nauczycielach i wychowawcach, o każdej polskiej szkole i placówce wychowawczej. W tym roku to święto obchodzimy w szczególnych okolicznościach. Z wielkim zaniepokojeniem i smutkiem przeżywamy bolesne wydarzenia, do których doszło w szkołach w Ostrołęce, Leszczydole-Nowinach i innych miejscach. Wielką modlitwą i współczuciem ogarniamy wszystkie osoby bezpośrednio dotknięte tymi tragediami: zmarłą pracownicę szkoły, jej najbliższą rodzinę, zranionych i chorych nauczycieli oraz uczniów, a także wszystkich nauczycieli, pracowników, uczniów, rodziców i lokalne społeczności. Modlimy się też za młodych ludzi, którzy dokonali tych czynów. Wiemy wszyscy, że stajemy wobec tajemnicy ludzkiego cierpienia i zagubienia, dlatego powinniśmy „rozbroić się” z wszelkich osądów, widząc jak często agresja młodych ludzi jest tak naprawdę ich krzykiem o bliskość, miłość i zauważenie.

Te smutne okoliczności nie mogą prowadzić do formułowania krzywdzących, uogólnionych opinii na temat nauczycieli i innych osób pracujących w polskich szkołach. Tym bardziej teraz wypada nam zauważyć, jak ważna jest ich rola, jak bardzo potrzebujemy pedagogów z powołania, jak potrzebują oni naszego wsparcia i współdziałania. Najbardziej chyba wszyscy potrzebujemy odpowiedzialnego i poważnego podejścia do kwestii edukacji. Edukacja nie może polegać na eksperymentach, doraźnych rozwiązaniach, czy łatwych propozycjach, które czynią polską szkołę coraz mniej wydolną wychowawczo i kształceniowo. Jak za czasów Komisji Edukacji Narodowej i dziś Polska potrzebuje poważnego, mądrego i opartego na najbardziej fundamentalnych wartościach systemu edukacji.

Papież Leon XIV w ślad za papieżem Franciszkiem, wzywa świat do Globalnego Paktu Wychowawczego. Wydaje się, że i nam, Polakom, pilnie potrzeba polskiego przymierza wychowawczego. „Nikt nie wychowuje samodzielnie – pisze Leon XIV – Wspólnota wychowawcza to «my», w którym nauczyciel, uczeń, rodzina, personel administracyjny i obsługujący, duszpasterze i społeczeństwo obywatelskie spotykają się, aby tworzyć życie” (Leon XIV, List apostolski Kreślić nowe mapy nadziei). W młodym pokoleniu, jak w lustrze, odbijają się problemy nas – dorosłych. Nie rozwiążą ich jedynie patrole w szkołach ani kolejne ustawy, regulacje i instrukcje. Uczniowie potrzebują zintegrowanego, a nie rozbitego i skłóconego środowiska wychowawczego i społecznego. Pilnie potrzebują stabilnej i harmonijnej rodziny, zainteresowanej nie tylko dobrobytem dzieci, ale ich właściwym i integralnym rozwojem. Bardzo potrzebują spójnej i sensownej propozycji wychowawczej, w której najwyższą wartością i pięknem jest życie, godność osoby ludzkiej, małżeństwo i rodzina.

W imieniu wspólnoty Kościoła katolickiego i duszpasterstwa nauczycieli zapewniam o naszej wdzięczności wobec każdego z Was, o nieustannej modlitwie w Waszych intencjach i wspólnej trosce o wychowanie dzieci i młodzieży. Wam i Waszym rodzinom życzymy pokoju w sercach, nieustającej nadziei, poczucia bezpieczeństwa i przekonania, że jesteście ważni i potrzebni Bogu i Ojczyźnie!

Z modlitwą i błogosławieństwem
+ Andrzej Przybylski
Arcybiskup Metropolita Katowicki
Delegat KEP ds. Duszpasterstwa Nauczycieli

Katowice, 14 października 2026 roku